Senin, 28 Oktober 2013

MENCARI TEPIAN PASTI

Kini ibarat daun yang terjatuh di luasnya danau
Terombang ambing tak menemui kejelasan..
tak tau harus menepi di mana...
Karena memang tak tau tepian mana yang akan di singgahinya,,,
Bahkan mungkin kan tenggelam.

Aku,,,,
Di sini,,,
Mencari satu tepian yang tak nampak jua di pelupuk mata..
Hanya berbekalkan bantuan hembusan angin yang membawa ku...

Terkadang ingin menangis,,,
Tetapi untuk apa,,, dan apa yang ku tangisi..

Bila saja aku tak tau aku di mana kini,,
Mungkin ku tak akan perduli dengan tepian itu,,

Kini,,
Hanya air yang jadi tumpangan ku bila ku ibarat daun,,
Dan,,
Tepian pasti hidupku  kini yang aku cari,,
Untuk mengakhiri ketidak pastian ini.

Tidak ada komentar:

Posting Komentar